E vetme

 Nga Xhemajl  Rudi

E vetme je ne driten e ngjyrave

te trendafilave te majit.

Ne lulet e pranveres ti je shkelqimi

kurore e fjales dhe e stineve te perjetshme

Dritare e qiellit je te kopshti i perndritjes

te rilindjeve qe nuk mbarojne kurre

si prej hirit dhe zjarrit te shuem

te ngjalljes tende

ne token njerezore dhe ne qiellin e kalter

e blerta e sytheve te prillit je ku shtrihen petalet e tua

E vetme je e tretur ne vetmin tende

dhe perendeshë e tempujve si diellore

dhe murgjit e pafund ngjiten shkalleve te madherise tende

si ne shtegun e dritesimit tend te lashte per aty ku stinet nuk vyshket

Ti e vetme je qe ndrite te zemra e endrres ne erresiren e nates

ne flijimin tend te moteve pafund,

aty ku rilind perdite siper mjegullave te kohes

ne syrin e te gjitha dritareve si henore e kalter e jetes

je ne frytet e kopshtit te perjetshem te stineve tua qe nuk perendojne

E vetme ne vetmine tende,

ne heshtjen e drites tende ne fjalen e pathene te flijimit tend

aurora e ndjenjes njerezore e pa shuara e vetme je ne pamjen e trendafilte